بدرود تا روز موعود...
دل نوشته های پسری که عمرشو داد به باد... به پاش...
دوشنبه ۱۸ شهریور ۱۳٩٢ :: ٧:٤٥ ‎ب.ظ ::  نويسنده : مقداد

بی تو دنیـــا بر ســـرم آوار شد

بیـن ما هــر پنجره ، دیوار شد


درد مـــا در بودن ما ریشه داشت

رفتن و مردن ، علاج کــار شد

آشنایی های خوش آغاز ما..

ابتدا نفرت ، سپس انکار شد

آنـــکه اول نوشـــدارو می نمود بر قلب من،زهـــر نیش مار شد

تا که یاری آمد جایم گرفت ، بیزار شد...

عاقبت بــا حیلة ســـــوداگران عشق، هم کالای هر بـــازار شد

آب یکجا مانده ام ، دریا کجاست ؟ مُردَم از بس زندگی ، تکرار شد

http://www.love633.loxblog.com/upload/love633/image/1_sunset.jpg



موضوع مطلب : احساسی / تنهایی / فلسفی
درباره وبلاگ
مقداد

این روزا دیگه بازوهامم عین دلم یاریم نمیکنه وقتی رو تشک عشقت زمینم زدی انتظار داشتم حداقل به رسم جوانمردی دستامو بگیری... حالا که رفتی سر تمرینم دیگه زیاد زمین میخورم . کمرمو شکستی ... ================ جز دعا کار دگر نیست مرا .* شب روزت همه شاد .* دلت از غم آزاد .* همه ایام به کام .* و تو پیوسته سرافراز و ز هر غصه برون .* همچو گنجشک به هر بام ودرخت .* بنشینی خندان .* وسبکبال تر از برگ درخت .* در هوا رقص کنان .* مشق پرواز کنی سوی سپیدار بلند .* و ز تو نغمه مستی آید ... * لحظه هایت چون قند .* روزگارت لبخند .* هفته هایت پر مهر .* هر کجایی که قدم بگذاری .* همه از کینه تهی .* همه از قهر و عداوت خالی .* همه جا ، نام تو از مهر ، به لب ها جاری ... .* و تو با یاد خداوند بزرگ .* به سلامت ببری راه به پیش... .* ================ . مقداد...

پيوندها
نويسندگان
امکانات جانبی
RSS Feed
Online User ابزار پرش به بالا